สวัสดีค่ะ
เพื่อนเราเป็นผู้ชาย วัยรุ่น อายุ 16 เป็นคนสิงคโปร์ ตอนแรกๆที่รู้จักกัน เขาเป็นคนพูดเยอะ ขี้สงสัย ถามนู่นนี่เยอะไปหมดจนหลายคนรำคาญ
หลายๆคนก็จะปฏิบัติตัวกับเขาไม่ดี เช่นบอกให้หุบปาก หรือเวลาเขาพูดอะไรขึ้นมาก็จะพูดแบบ ใครถามวะ อะไรแบบนี้
ตอนแรกๆเราก็ไม่ได้สนิทกับเขาเท่าไหร่นะ เป็นเพื่อนร่วมห้องเฉยๆ จนมีวันนึงเพื่อนๆก็พูดไม่ดีใส่เขาตามปกติแต่เราทนไม่ได้ละ เราว่ามันเกินไป เราก็เลยพูดไปแนวๆว่า เฮ้ย มากไปว่ะ เพื่อนๆก็หยุด แต่เขาก็ยังโดนแบบนี้มาเรื่อยๆ เราเรียนกับเขามา 4 ปี พึ่งมาสนิทขึ้น 2 ปีหลัง แต่ก็เรียกว่าสนิทไม่ได้หรอก ไม่ได้คุยกันบ่อยๆ เราแค่บอกเขาว่ามีอะไรก็คุยกับเราได้นะ เขาเลยมาเล่าเรื่องที่โดนกระทำมาให้เราฟังเรื่อยๆมาตอน 2 ปีหลังมานี้
นอกจากเรื่องโดน bully เขาก็มีมาเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟัง โดนด่า ตะคอก ทุบตีบ้าง เราเคยบอกว่าเฮ้ย ถ้าโดนพ่อแม่ทุบตีนี่มันไม่ใช่เรื่องปกติแล้วนะ เขาก็บอกว่าชินละ ได้แต่ทนและหวังว่าวันนึงจะโตพอที่จะออกไปใช้ชีวิตเองได้ ไม่อยากอยู่ที่บ้านแล้ว พ่อแม่ชอบมาหาเรื่องด่าทอเวลาหงุดหงิด เราก็ได้แต่ให้คำแนะนำไปว่าให้พ่อแม่ใจเย็นก่อนค่อยคุยกัน ลองอธิบายสิ่งที่ยูรู้สึกให้พวกเขาฟังสิ แต่ต้องใจเย็นๆนะ เราก็ได้แต่พูดไปแบบนั้น ช่วยอะไรมากกว่านั้นไม่ได้
จากแรกๆที่เขาเป็นคนพูดมาก ก็กลายเป็นคนไม่พูด introvert บ่นมึมมำกับตัวเอง มีพฤติกรรมแปลกๆบ้าง เช่นเอากรรไกรออกมาแกว่งเล่น ชอบเล่นกับของมีคม อ้อ แล้วก็มาเล่าให้ฟังเป็นพักๆว่าเขา do self harm กรีดแขนตัวเอง
เขาเป็นคนที่ปกติขลุกตัวอยู่แต่ในห้องตัวเอง เวลาออกไปข้างนอกก็จะชอบใส่หูฟังเปิดเพลงปิดกั้นโลกภายนอก เขาเคยเล่าให้ฟังว่าเวลาออกไปข้างนอกแม้จะใส่หูฟังแต่ก็ได้ยินเสียงคนนินทาหรือด่า เราก็บอกไปว่ายูคง hallucinate เราว่าต้องเปลี่ยนความคิดนะ อย่าคิดว่าคนอื่นจะคิดร้ายกับยูทุกคนสิ ถ้ามีอาการก็ลองหายใจเข้าลึกๆ พยายามผ่อนคลายดู
เราก็แนะนำให้ไม่ได้มาก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ช่วยรับฟังช่วยให้คำแนะนำนี่ถูกรึเปล่า
จนกระทั่งล่าสุด หนักสุดเท่าที่เคยฟังมา เขามาบอกว่าอยู่ดีๆพ่อกลับมาจากทำงาน หงุดหงิดมาจากไหนไม่รู้แต่ก็มาด่าเขาสารพัดเรื่อง เขาบอกว่าเขาเกลียดพ่อแม่ เขารู้นะว่าไม่ควรเกลียด แต่การกระทำของพ่อแม่มันทำให้เขาเกลียดจริงๆ เกลียดจนบางทีก็อยากเอามีดแทงพ่อตัวเอง แต่ทุกวันนี้รอคอยวันที่พ่อจะมาทำร้ายก่อน เขาจะได้ป้องกันตัวได้
เรานี่อึ้งเลย ตอนนี้ไม่รู้จะช่วยยังไง ยิ่งฟังยิ่งหดหู่ กลัว กลัวพูดอะไรไปผิดแล้วจะทำให้แย่ลง
เราอยากให้เขาไปหาจิตแพทย์มากเลยแต่ก็ไม่รู้เขาจะยอมไปรึเปล่า เราควรทำยังไงดีคะ
นอกจากนี้อยากจะมาบอกให้ฟังว่า เราเรียนอยู่ที่สิงคโปร์มาหลายปี (มัธยม) ฟังเพื่อนเล่าเรื่องปัญหาครอบครัวเยอะมาก แบบ เยอะมาก คือ 9 ใน 10 ของคนที่เรารู้จักจะมีปัญหาครอบครัว (ที่ควรได้รับการแก้ไข) และใน 9 คนนั้น จะมีสัก 2 คนที่อาการหนักแบบนี้เลย
มันจะเห็นได้ชัดเจนมากว่าคนไหนมีปัญหาครอบครัวอะไร อย่างเช่น นายเอเป็นคนหัวร้อน ชอบใช้ความรุนแรง อันนี้โดนพ่อตบตีมาตั้งแต่เด็ก
และมันมีอีกหลายคนหลายเคสมากๆจนเราแบบ มันเป็นปัญหาที่ควรได้รับการแก้ไขแต่ทำไมหลายๆคนถึงปล่อยให้มันเป็นเรื่องปกติแล้วก็ได้แต่บอกว่า "ชินแล้ว"
นอกจากปัญหาครอบครัว เคส bully ก็ไม่น้อยเลย ยิ่ง verbal bully นี่เห็นได้ทุกวัน เดินผ่านกันก็พูดทำร้ายจิตใจ ล้อปมด้อยกัน แบบนี้ก็ได้หรอ
เราจึงต้องการปรึกษาค่ะ
1. เราควรทำยังไงดี บอกเพื่อนตรงๆเลยดีไหมว่าไปพบจิตแพทย์เถอะ
2. เราควรถอยห่างออกมาหรือยังคงให้คำแนะนำและรับฟังเพื่อนต่อไป
3. จากประเด็นที่ว่า ที่สิงคโปร์ นักเรียนดูมีปัญหาครอบครัวเยอะ ซึ่งส่งผลต่อจิตใจของนักเรียน รัฐบาลหรือโรงเรียนควรมีแนวทางแก้ไขยังไงบ้างคะ
สำหรับข้อ 3 เราอยากถามความเห็นทุกคนว่าควรแก้ไขยังไงและลองยื่น proposal ให้กระทรวงศึกษาพิจารณาดู เผื่อมีแนวทางจะช่วยเรื่องสุขภาพจิตของนักเรียนได้ ไม่รู้จะได้ผลไหมอย่างไรแต่มันก็อยากลองดูค่ะ
ปล. มีเพื่อนอีกคนที่มีปัญหาก้าวร้าว ถูกครูส่งไปให้ counsellor แต่เพื่อนคนนี้บอก ถูกส่งไปตั้งแต่อยู่ประถมยันมัธยม ช่วยไรไม่ได้หรอก แล้วก็ยังมีนิสัยก้าวร้าวมาถึงทุกวันนี้
คือไม่รู้ว่าเป็นแค่โรงเรียนเรารึเปล่า (เราเรียนโรงเรียนรัฐบาล) ที่เพื่อนๆมีปัญหาครอบครัวเยอะ เราเข้าใจว่าทุกที่ทุกครอบครัวมีปัญหา แต่เราว่าปัญหามันควรได้รับการแก้ไข
ซึ่ง อย่างที่บอกว่าเพื่อนบางคนถูกส่งไปให้ counseller แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้น
เราก็เลยไม่รู้ว่ามันมีวิธีไหนที่จะช่วยคนที่มีปัญหาได้ เราว่าที่นู่นยังไม่เปิดกว้างเรื่องการไปหาจิตแพทย์เท่าที่ไทย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกความเห็นนะคะ
ปล. ขอแท็กคนไทยในสิงคโปร์เผื่อใครสามารถแนะนำจิตแพทย์ที่นั่นได้ค่ะ
เพื่อนมาบอกว่าอยากเอามีดแทงพ่อตัวเอง เราควรทำยังไง (เคส bully+ปัญหาครอบครัว)
เพื่อนเราเป็นผู้ชาย วัยรุ่น อายุ 16 เป็นคนสิงคโปร์ ตอนแรกๆที่รู้จักกัน เขาเป็นคนพูดเยอะ ขี้สงสัย ถามนู่นนี่เยอะไปหมดจนหลายคนรำคาญ
หลายๆคนก็จะปฏิบัติตัวกับเขาไม่ดี เช่นบอกให้หุบปาก หรือเวลาเขาพูดอะไรขึ้นมาก็จะพูดแบบ ใครถามวะ อะไรแบบนี้
ตอนแรกๆเราก็ไม่ได้สนิทกับเขาเท่าไหร่นะ เป็นเพื่อนร่วมห้องเฉยๆ จนมีวันนึงเพื่อนๆก็พูดไม่ดีใส่เขาตามปกติแต่เราทนไม่ได้ละ เราว่ามันเกินไป เราก็เลยพูดไปแนวๆว่า เฮ้ย มากไปว่ะ เพื่อนๆก็หยุด แต่เขาก็ยังโดนแบบนี้มาเรื่อยๆ เราเรียนกับเขามา 4 ปี พึ่งมาสนิทขึ้น 2 ปีหลัง แต่ก็เรียกว่าสนิทไม่ได้หรอก ไม่ได้คุยกันบ่อยๆ เราแค่บอกเขาว่ามีอะไรก็คุยกับเราได้นะ เขาเลยมาเล่าเรื่องที่โดนกระทำมาให้เราฟังเรื่อยๆมาตอน 2 ปีหลังมานี้
นอกจากเรื่องโดน bully เขาก็มีมาเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟัง โดนด่า ตะคอก ทุบตีบ้าง เราเคยบอกว่าเฮ้ย ถ้าโดนพ่อแม่ทุบตีนี่มันไม่ใช่เรื่องปกติแล้วนะ เขาก็บอกว่าชินละ ได้แต่ทนและหวังว่าวันนึงจะโตพอที่จะออกไปใช้ชีวิตเองได้ ไม่อยากอยู่ที่บ้านแล้ว พ่อแม่ชอบมาหาเรื่องด่าทอเวลาหงุดหงิด เราก็ได้แต่ให้คำแนะนำไปว่าให้พ่อแม่ใจเย็นก่อนค่อยคุยกัน ลองอธิบายสิ่งที่ยูรู้สึกให้พวกเขาฟังสิ แต่ต้องใจเย็นๆนะ เราก็ได้แต่พูดไปแบบนั้น ช่วยอะไรมากกว่านั้นไม่ได้
จากแรกๆที่เขาเป็นคนพูดมาก ก็กลายเป็นคนไม่พูด introvert บ่นมึมมำกับตัวเอง มีพฤติกรรมแปลกๆบ้าง เช่นเอากรรไกรออกมาแกว่งเล่น ชอบเล่นกับของมีคม อ้อ แล้วก็มาเล่าให้ฟังเป็นพักๆว่าเขา do self harm กรีดแขนตัวเอง
เขาเป็นคนที่ปกติขลุกตัวอยู่แต่ในห้องตัวเอง เวลาออกไปข้างนอกก็จะชอบใส่หูฟังเปิดเพลงปิดกั้นโลกภายนอก เขาเคยเล่าให้ฟังว่าเวลาออกไปข้างนอกแม้จะใส่หูฟังแต่ก็ได้ยินเสียงคนนินทาหรือด่า เราก็บอกไปว่ายูคง hallucinate เราว่าต้องเปลี่ยนความคิดนะ อย่าคิดว่าคนอื่นจะคิดร้ายกับยูทุกคนสิ ถ้ามีอาการก็ลองหายใจเข้าลึกๆ พยายามผ่อนคลายดู
เราก็แนะนำให้ไม่ได้มาก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ช่วยรับฟังช่วยให้คำแนะนำนี่ถูกรึเปล่า
จนกระทั่งล่าสุด หนักสุดเท่าที่เคยฟังมา เขามาบอกว่าอยู่ดีๆพ่อกลับมาจากทำงาน หงุดหงิดมาจากไหนไม่รู้แต่ก็มาด่าเขาสารพัดเรื่อง เขาบอกว่าเขาเกลียดพ่อแม่ เขารู้นะว่าไม่ควรเกลียด แต่การกระทำของพ่อแม่มันทำให้เขาเกลียดจริงๆ เกลียดจนบางทีก็อยากเอามีดแทงพ่อตัวเอง แต่ทุกวันนี้รอคอยวันที่พ่อจะมาทำร้ายก่อน เขาจะได้ป้องกันตัวได้
เรานี่อึ้งเลย ตอนนี้ไม่รู้จะช่วยยังไง ยิ่งฟังยิ่งหดหู่ กลัว กลัวพูดอะไรไปผิดแล้วจะทำให้แย่ลง
เราอยากให้เขาไปหาจิตแพทย์มากเลยแต่ก็ไม่รู้เขาจะยอมไปรึเปล่า เราควรทำยังไงดีคะ
นอกจากนี้อยากจะมาบอกให้ฟังว่า เราเรียนอยู่ที่สิงคโปร์มาหลายปี (มัธยม) ฟังเพื่อนเล่าเรื่องปัญหาครอบครัวเยอะมาก แบบ เยอะมาก คือ 9 ใน 10 ของคนที่เรารู้จักจะมีปัญหาครอบครัว (ที่ควรได้รับการแก้ไข) และใน 9 คนนั้น จะมีสัก 2 คนที่อาการหนักแบบนี้เลย
มันจะเห็นได้ชัดเจนมากว่าคนไหนมีปัญหาครอบครัวอะไร อย่างเช่น นายเอเป็นคนหัวร้อน ชอบใช้ความรุนแรง อันนี้โดนพ่อตบตีมาตั้งแต่เด็ก
และมันมีอีกหลายคนหลายเคสมากๆจนเราแบบ มันเป็นปัญหาที่ควรได้รับการแก้ไขแต่ทำไมหลายๆคนถึงปล่อยให้มันเป็นเรื่องปกติแล้วก็ได้แต่บอกว่า "ชินแล้ว"
นอกจากปัญหาครอบครัว เคส bully ก็ไม่น้อยเลย ยิ่ง verbal bully นี่เห็นได้ทุกวัน เดินผ่านกันก็พูดทำร้ายจิตใจ ล้อปมด้อยกัน แบบนี้ก็ได้หรอ
เราจึงต้องการปรึกษาค่ะ
1. เราควรทำยังไงดี บอกเพื่อนตรงๆเลยดีไหมว่าไปพบจิตแพทย์เถอะ
2. เราควรถอยห่างออกมาหรือยังคงให้คำแนะนำและรับฟังเพื่อนต่อไป
3. จากประเด็นที่ว่า ที่สิงคโปร์ นักเรียนดูมีปัญหาครอบครัวเยอะ ซึ่งส่งผลต่อจิตใจของนักเรียน รัฐบาลหรือโรงเรียนควรมีแนวทางแก้ไขยังไงบ้างคะ
สำหรับข้อ 3 เราอยากถามความเห็นทุกคนว่าควรแก้ไขยังไงและลองยื่น proposal ให้กระทรวงศึกษาพิจารณาดู เผื่อมีแนวทางจะช่วยเรื่องสุขภาพจิตของนักเรียนได้ ไม่รู้จะได้ผลไหมอย่างไรแต่มันก็อยากลองดูค่ะ
ปล. มีเพื่อนอีกคนที่มีปัญหาก้าวร้าว ถูกครูส่งไปให้ counsellor แต่เพื่อนคนนี้บอก ถูกส่งไปตั้งแต่อยู่ประถมยันมัธยม ช่วยไรไม่ได้หรอก แล้วก็ยังมีนิสัยก้าวร้าวมาถึงทุกวันนี้
คือไม่รู้ว่าเป็นแค่โรงเรียนเรารึเปล่า (เราเรียนโรงเรียนรัฐบาล) ที่เพื่อนๆมีปัญหาครอบครัวเยอะ เราเข้าใจว่าทุกที่ทุกครอบครัวมีปัญหา แต่เราว่าปัญหามันควรได้รับการแก้ไข
ซึ่ง อย่างที่บอกว่าเพื่อนบางคนถูกส่งไปให้ counseller แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้น
เราก็เลยไม่รู้ว่ามันมีวิธีไหนที่จะช่วยคนที่มีปัญหาได้ เราว่าที่นู่นยังไม่เปิดกว้างเรื่องการไปหาจิตแพทย์เท่าที่ไทย
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกความเห็นนะคะ
ปล. ขอแท็กคนไทยในสิงคโปร์เผื่อใครสามารถแนะนำจิตแพทย์ที่นั่นได้ค่ะ